Bala Kanda

तपःस्वाध्यायनिरतं मुनिं नारदमागतम् ।

को न्वस्मिन् सांप्रतं लोके गुणवान् कश्च वीर्यवान् ।

एतन्मे पृच्छतः प्रश्नं धर्मज्ञो यदि मन्यसे ।

आसीद्राजा दशरथो विख्यातो बलसंवृतः ।

तपसा ब्रह्मचर्येण युक्तो राजन्वतीं प्रजाम् ।

श्रुत्वा चैतत्ित्रलोकज्ञो वाल्मीकेर्नारदो वच: । श्रूयतामिति चामन्त्त्र्य प्रहृष्

बहवो दुर्लभाश्चैव ये त्वया कीर्तिता गुणा: । मुने वक्ष्याम्यहं बुद्ध्वा तैर्युक्त

इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रामो नाम जनैश्श्रुत: । नियतात्मा महावीर्यो द्युतिमान्धृतिमान्

बुद्धिमान्नीतिमान्वाग्मी श्रीमान् शत्रुनिबर्हण: । विपुलांसो महाबाहु: कम्बुग्रीवो

महोरस्को महेष्वासो गूढजत्रुररिन्दमः । आजानुबाहुस्सुशिरास्सुललाटस्सुविक्रमः

समस्समविभक्ताङ्गस्स्निग्धवर्ण: प्रतापवान् । पीनवक्षा विशालाक्षो लक्ष्मीवान् शुभल

धर्मज्ञस्सत्यसन्धश्च प्रजानां च हिते रतः । यशस्वी ज्ञानसम्पन्नश्शुचिर्वश्यस्समाध

प्रजापतिसमश्श्रीमान् धाता रिपुनिषूदनः । रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य परिरक्षिता

रक्षिता स्वस्य धर्मस्य स्वजनस्य च रक्षिता । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो धनुर्वेदे च निष

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञस्स्मृतिमान्प्रतिभानवान् । सर्वलोकप्रियस्साधुरदीनात्मा व

सर्वदाभिगतस्सद्भिस्समुद्र इव सिन्धुभिः । आर्यस्सर्वसमश्चैव सदैकप्रियदर्शनः

स च सर्वगुणोपेत: कौसल्यानन्दवर्धन: । समुद्र इव गाम्भीर्ये धैर्येण हिमवानिव

विष्णुना सदृशो वीर्ये सोमवत्प्रियदर्शनः । कालाग्निसदृशः क्रोधे क्षमया पृथिवीसमः

तमेवं गुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम् ।।1.1.19।। ज्येष्ठं श्रेष्ठगुणैर्युक्तं प्र

तमेवं गुणसम्पन्नं रामं सत्यपराक्रमम् ।।1.1.19।। ज्येष्ठं श्रेष्ठगुणैर्युक्तं प्र

नारदस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा वाक्यविशारद:। पूजयामास धर्मात्मा सहशिष्यो महामुनि:

यथावत्पूजितस्तेन देवर्षिर्नारदस्तदा । आपृष्ट्वैवाभ्यनुज्ञातस्स जगाम विहायसम्

स मुहूर्तं गते तस्मिन्देवलोकं मुनिस्तदा । जगाम तमसातीरं जाह्नव्यास्त्वविदूरत:

स तु तीरं समासाद्य तमसाया महामुनि: । शिष्यमाह स्थितं पार्श्वे दृष्ट्वा तीर्थमकर्

अकर्दममिदं तीर्थं भरद्वाज निशामय । रमणीयं प्रसन्नाम्बु सन्मनुष्यमनो यथा

न्यस्यतां कलशस्तात दीयतां वल्कलं मम । इदमेवावगाहिष्ये तमसातीर्थमुत्तमम्

एवमुक्तो भरद्वाजो वाल्मीकेन महात्मना । प्रायच्छत मुनेस्तस्य वल्कलं नियतो गुरो:

स शिष्यहस्तादादाय वल्कलं नियतेन्द्रिय: । विचचार ह पश्यंस्तत्सर्वतो विपुलं वनम्

तस्याभ्याशे तु मिथुनं चरन्तमनपायिनम् । ददर्श भगवांस्तत्र क्रौञ्चयोश्चारुनिस्वनम्

तस्मात्तु मिथुनादेकं पुमांसं पापनिश्चय: । जघान वैरनिलयो निषादस्तस्य पश्यत: